8 juli 2000

8 juli 2000

Zaterdag 8 juli 2000. In Maastricht kwam een 22-jarige Tilburgse studente om het leven nadat er een luik op haar viel.

Op alle mogelijke manieren was geprobeerd het Gay Pride Festival tegen te werken, het evenement dat in de eerste week van juli in Rome werd gehouden. Subsidies werden ingetrokken, er werden tegendemonstraties georganiseerd en het Vaticaan wilde zelfs een verbod – de katholieke Kerk vond homoseksualiteit een objectieve stoornis. Maar het ging gewoon door en met name de parade, op deze zaterdag, werd een succes. Een half miljoen homo’s en sympathisanten kwamen naar de hoofdstad. Volgens hen had iedereen het recht om zichzelf te zijn. Alle tegenwerking had een averechts effect; het festival kreeg enorme publiciteit en tal van sympathiebetuigingen.

Het ging het Vaticaan er met name om dat ze niet wilden dat het dit jaar gehouden werd, in het heilige jubeljaar, zoals ze het jaar 2000 beschouwden. Dat de organisatie het nu wilde, zag men als een enorme provocatie. Doe het dan als de paus op vakantie was, probeerden ze nog. Maar ze kregen het niet voor elkaar. “De homofielen verdienden respect en medelijden”, zei paus Johannes Paulus II. Hij noemde de parade een belediging en homoseksualiteit was een afwijking die tegen de natuur inging. Overigens was de Italiaanse premier Giuliano Amato ook tegen het festival. “Een grondwet maakte een verbod helaas onmogelijk”, zo liet hij weten. Waarna hij er thuis ruzie om kreeg met zijn vrouw en homoseksuele zoon. Nee, echt tolerant waren ze niet in Italië. Van de burgemeester van Rome mocht de parade zeker niet het Collosseum aandoen. Dat was neofascisten een week eerder wel toegestaan.

Ondertussen had Maastricht een soortgelijk festijn. Twaalfduizend homo’s en lesbiennes namen deel aan het jaarlijkse homo-evenement Gay Pride Day, dat voor de tweede keer in de stad werd gehouden. Er waren opvallend veel jongeren bij, zeiden de Limburgers trots. De TropiGay-parade door de binnenstad trok tussen de twintigduizend en vijfentwintigduizend belangstellenden. Na afloop kroonde de organisatie zangeres Imca Marina tot koningin-moeder van alle homo’s.

Bosbranden in Griekenland, schreven we gisteren. Maar er waren meer gebieden in Europa die werden geteisterd door aanhoudende droogte en een verzengende hitte. Waar het met de zomer in West-Europa maar niet wilde lukken, waren met name in Roemenië, Bulgarije, Turkije en het genoemde Griekenland temperaturen van meer dan veertig graden eerder regel dan uitzondering. Met alle fatale gevolgen van dien. Tientallen mensen bezweken door de hitte, vooral bejaarden. Daarnaast waren de omstandigheden rampzalig voor de landbouw, waren er bosbranden, smolt het asfalt en zorgde de lage waterstand voor belemmeringen in de scheepvaart. De gevolgen van de extreme weersomstandigheden zouden nog lang merkbaar blijven.

Venus Williams versloeg landgenote Lindsay Davenport en won daarmee op Wimbledon. Het was de eerste Grand-Slamtitel van de 20-jarige, die hevig geëmotioneerd was. Maar toch ook blij. Springend, dansend en juichend vierde ze samen met haar vader en zusje Serena haar zege. Vader Richard was natuurlijk een bijzonder geval. Hij had ooit gezien hoe een tenniskampioen een berg geld kreeg uitgekeerd. Hij wilde zelf ook kampioenen gaan verwekken, samen met zijn vrouw. Speciaal met dat doel zette hij Venus en Serena op de wereld. Nauwgezet stippelde Richard Williams de weg naar de top uit voor zijn dochters – de jongere Serena had een jaar eerder al een Grand Slam gewonnen. Venus Williams werd de eerste zwarte kampioene op het Engelse gras sinds Althea Gibson in 1958. Ze verdiende anderhalf miljoen gulden met haar zege. De American Dream van haar vader was uitgekomen.

En dan maar weer een gigantische hype in het jaar 2000. Het vierde Harry Potterboek kwam deze dag uit in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Het succes was ongekend. De uitgeverij hield de titel lange tijd geheim en van de inhoud verklapten ze alleen dat er iemand zou overlijden en dat Harry Potter verliefd werd. Maar liefst 5,3 miljoen exemplaren bedroeg de eerste oplage van Harry Potter and the Goblet of Fire. Die was een mum van tijd uitverkocht. Op de Nederlandse editie moesten we nog even wachten; Harry Potter en de Vuurbeker verscheen op 8 december 2000.

De faam van Harry Potter was al in de drie eerdere delen gevestigd. Van de boeken, in 31 talen vertaald, waren meer dan dertig miljoen exemplaren verkocht. Volgens auteur J.K. Rowling zou de cyclus uiteindelijk uitzeven delen bestaan, die elk een leerjaar van Harry aan de Hogeschool voor Hocus Pocus zouden beschrijven. Verdringen bij kassa’s, schoppen en schelden bij de boekpresentatie, lookalike-wedstrijden, tovermiddagen, verkleedfeestjes, een promotietour van de auteur: deze gekte zou nog even niet gaan liggen.

Drie maanden na zijn inauguratie als president van Rusland ging de oud-KGB’er Vladimir Poetin voor het eerst uitgebreid in op de door hem beloofde ‘dictatuur van de wet’. Topprioriteit had het versterken van de staat, met name door de regionale leiders hun vaak ongebreidelde macht af te pakken. “Een ondoelmatige staat is de hoofdreden van onze langdurige en diepe crisis”, zo hield de 47-jarige president zijn gehoor van parlementariërs en religieuze leiders voor in de Marmerzaal van het Kremlin.

Een bijzondere uitzending vandaag van het VARA-programma Het Zwarte Schaap, met Inge Diepman. Regisseur Theo van Gogh was uitgenodigd, op dat moment een maker van schreeuwerige programma’s bij Veronica. Het eeuwige sigaretje tussen de vingers, de wallen onder zijn ogen wat aangezet om extra sinister over te komen. Er stond steeds één gast centraal die, op welke wijze dan ook, in opspraak was geraakt en daardoor het zwarte schaap was. Achter een hek zaten voor- en tegenstanders van de persoon in kwestie. Tot deze groep behoorden dit keer onder meer PvdA-raadslid Fatima Elatik, literatuurwetenschapper Solange Leibovici en Privé-reporter Barbara Plugge. De uitzending, hier terug te zien, ging onder meer over de vrijheid van meningsuiting en er ontstond een interessante discussie. Ik keek graag naar het programma; een week eerder was nationaalsocialiste Florrie Rost van Tonningen nog te gast en ook die uitzending was boeiend.

In Zuid-Afrika begon het 13de Wereld Aidscongres. Het standpunt van de regering-Mbeki had aan de vooravond ervan tot veel opschudding geleid. De regering hield vast aan haar uiterst controversiële standpunt waarin men twijfelde aan het verband tussen het hiv-virus en aids. Ondertussen was de ernst duidelijk. De helft van de huidige groep 15-jarigen in Zuid-Afrika zou de 25 niet halen door aids, meldde de Verenigde Naties. Zij hadden berekend dat Zuid-Afrika in absolute aantallen het land was met het grootste aantal seropositieven ter wereld. Het tijdschrift Nature publiceerde, als reactie op de controversiële uitlatingen van Thabo Mbeki, de Verklaring van Durban. Vijfduizend wetenschappers van gerenommeerde instellingen uit verschillende delen van de wereld stelden dat volgens de geldende en algemeen aanvaarde wetenschappelijke inzichten hiv wel degelijk de oorzaak was van de ziekte aids.

Een reeks van sportieve tegenslagen kenmerkte de afgelopen jaren de wielercarrière van Erik Dekker. Vandaag zette hij in een stadje in de Dordogne een vette streep door die lange periode vol misère. Een van de meest aanvallende renners uit de eerste week van de Tour zag in Villeneuve-sur-Lot zijn tomeloze inspanningen beloond met een etappezege. Op slag was de 29-jarige Raborenner de ellende vergeten. Huilend reed hij over de finish. Ploegleider Theo de Rooy was zielsgelukkig. “Hij steekt in de vorm van z’n leven. Weinig jongens die zo hard kunnen rijden als Dekker.”

Reacties

Nog geen reacties. Waarom begin je de discussie niet?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *